Een ingang tot mystiek
De Levensboom
De figuur hiernaast heet de Levensboom. Het is een middel – een uitnodiging – om een beeld te vormen wat er tussen hemel en aarde gebeurt. Het geeft handvatten om deze relatie te bestuderen, erover na te denken en te mediteren.
De Levensboom als begrip is een centraal symbool in Kabbalah, de Joodse mystiek. Deze weergave ervan wordt gebruikt in de Universele Kabbalah zoals deze in de Toledano traditie wordt onderwezen. Hierin maakt de achtergrond van de studenten niet uit – je kunt een joodse, christelijke of islamitische achtergrond hebben – of atheïstisch en seculier zijn opgegroeid. Deze plek is voor iedereen die op een vrijzinnige en dus individuele manier een spirituele vorm wil vinden die past bij jou en in je leven.
Dat kan een aanvulling zijn op het geloof zoals dat is vorm gegeven. Omdat de vorm niet helemaal past. Het kan ook zijn dat je weinig hebt met geloof, maar er wel interesse in hebt. Dan is het een manier om verbinding te maken met dat wat groter is dan jezelf.
Een ingang tot mystiek
Je eigen pad wandelen
Het idee is om je eigen weg te vinden. Het is de bedoeling om een eigen manier te vinden om te geloven – of niet – en te onderzoeken hoe dat voor jou eruit zou kunnen zien.
Dus voor iedereen die wel een vorm van spiritualiteit wil gaan beleven, niet vast wil zitten aan dogmatiek en ook niet zomaar ergens wil beginnen, is dit de plek om een begin te maken.
De Levensboom biedt een houvast in de vorm van een abstracte beschrijving van de bovennatuurlijke werkelijkheid. Die abstracte beschrijving biedt allerlei aanknopingspunten om je te verhouden tot begrippen die in alle tradities een belangrijke rol spelen. Door je te verdiepen in de wereld van al die ideeën, bouw je een basis op voor een eigen levensbeschouwelijk perspectief. Doordat die begrippen ook in andere tradities voorkomen, helpt het je om over die ideeën te communiceren. Je kunt je ertoe verhouden omdat ze je wat zeggen.
Een ingang tot mystiek
Meditatie en contemplatie
Naast het leren kennen van ideeën maken we gebruik van verschillende vormen van meditatie en contemplatie. Kennis nemen van ideeën is een eerste stap om je eigen innerlijke ervaring te leren kennen en te voelen, niet alleen begrijpen wat er zich in je af speelt.
In meditatie en visualisatie krijg je informatie over je lichaam, je emotionele staat, je gedachten. Je leert ze te herkennen en te erkennen, maar ook leer je er aan voorbij te gaan. Want in de stilte, voorbij je eerste reacties, vindt je iets dat lijkt op een diepere grond. Op een staat van zijn die aanwezig is in jou en waar toe je ieder moment van de dag toegang kan krijgen om rust te vinden en kracht om te reageren op een manier die bij je past.
Een ingang tot mystiek
Delen en luisteren
Maar waarom zou je dat alleen doen? Dat is niet zo leuk als het is om te horen hoe levenssituaties door anderen worden beleefd. Of door zelf iets onder woorden te brengen dat lastig is om woorden voor te vinden. Dus naast ideeën tot je te nemen, je eigen binnen wereld te verkennen en je gevoelsleven te verdiepen is het ook prettig om de reis die je begint te maken met anderen te delen.
Op welke momenten ben je trouw aan jezelf? Wanneer en hoe ben je in staat om je op te stellen en te handelen in lijn met de normen en waarden die je belangrijk vindt? En hoe ga je om met de momenten dat niet lukt en je door de buitenwereld wordt meegesleurd om later te ontdekken dat je het contact hebt verloren met wie je eigenlijk wil zijn.
een ingang tot mystiek
Het mystieke
En hoezeer we ons best ook doen, uiteindelijk ligt de uitkomst niet in onze handen. Ook al doen we wat we vinden dat we moeten doen of willen doen of horen te doen, uiteindelijk antwoord het universum op haar eigen manier. Net zoals wij allen op onze eigen manier een weerspiegeling zijn van datzelfde universum. Voorbij al onze pogingen ligt de opdracht om ons over te geven aan de grote stroom van het leven en de wonderen die daarin plaatsvinden. Die stroom gaat haar eigen gang; zij laat zich niet buigen of bepalen. Wij moeten haar ondergaan en onderkennen dat hoezeer we onze best ook doen om van alles te weten, dat we uiteindelijk zeer weinig echt weten. We kunnen niets anders doen dan ons zo ontvankelijk te maken als mogelijk om een glimp op te vangen van de wonderen die ons verstand te boven gaan.
